Een (her)start maken met je paard (3)
30 juni 2019
Toon alles

Body and mind

Lichaam en geest beïnvloeden elkaar wederzijds. Dat geldt voor mensen en voor dieren. Als onze bedoelingen zuiver zijn, dan zal het paard graag bij ons zijn en met ons werken. MET ons werken is beter dan VOOR ons werken.

 

Het paard dat niet staan bleef

Romana is een paard dat bij haar vorige eigenaar een vreemde behandeling moet hebben gehad. Toen mijn leerling haar pas had wilde ze alleen maar stil staan en pootjes geven. Als ze uit de wei werd gehaald ontweek ze haar nieuwe eigenares, draaide de achterhand naar haar toe en dreigde te schoppen. Had ze eindelijk haar halster om, dan wilde ze niet meekomen. Zelfs de eenvoudigste tekens om voorwaarts te gaan kon ze niet begrijpen. Toch was ze al tien jaar oud en was ze vaak in de hand geweest. Maar ze had kennelijk alleen pootjes leren geven, en stil staan als ze werd gewassen. Want dat gebeurde IEDERE dag. Met shampoo. Romana had een goede reden om mensen te ontwijken.

 

De luiken weer openen

Romana had zich uit zelfbehoud afgesloten voor contact met mensen. Ze had haar luiken dicht gegooid. Om bij een volwassen paard die luiken weer te openen zullen we het dier eerst moeten leren dat mensen best okee zijn. Een goed begin is meestal, dat we dagelijks een paar keer de wei of paddock inwandelen ZONDER dat we iets willen van het paard . We wandelen wat rond, gaan even zitten, prutsen wat aan het hek en negeren het paard. Als het paard geen vluchtgedrag meer vertoont kunnen we proberen even naast het dier te gaan staan. Liefst met de rug naar hem toe en niet in de ogen kijken. En dan weer weg lopen. Aanraken doe je pas als het paard op z’n gemak is bij jou.

 

Knuffelen helpt niet

Een paard dat niets van mensen moet hebben ga je niet proberen te knuffelen. Het paard is juist zo afstandelijk geworden omdat het niet als paard is behandeld, maar als machine, of als speelgoedbeest. Misschien voel je wel medelijden voor een paard dat zo raar is behandeld. Maar een paard heeft geen behoefte aan medelijden. Hij weet niet eens wat dat is. Wel heeft hij er behoefte aan zich veilig te voelen als hij gewoon ‘paard’ is. En aan een eerlijke, consequente behandeling met structuur. Wees dus niet te voorzichtig met zo’n paard. Als je op je tenen rond sluipt uit angst dat je hem van streek maakt, dan werkt dat averechts.

 

Eisen stellen en belonen

Paarden als Romana hebben veel baat bij een eenvoudig trainingsprogramma. Dat geeft hun leven structuur. Misschien zou je als eigenaar bang zijn om zo’n paard te overvragen. Daarom houden we de oefeningen in het begin simpel, maar we zorgen er wel voor dat het paard gaat opletten en zijn best doet. In het begin is dat ‘best’ misschien nog niet zo indrukwekkend, maar dat is niet van belang. Eenvoudige opdrachten geven en overvloedig belonen als Romana doet wat we vragen resulteerde vrij snel in een enorme mentale en fysieke verandering bij haar.

 

Op de foto hierboven: Romana, het paard dat niet wilde blijven staan. Inmiddels  kan zij zonder moeite uit de wei of paddock worden gehaald. En ze begint haar ‘werk’ te begrijpen.

 

Balans krijgen

In het begin was het voorwaarts laten gaan – zonder ruiter – van Romana al een hele opgave. Toen ze begreep dat ze op een teken van het stokje geacht werd te gaan lopen, merkten we dat ze moeite had met haar balans. Bij iedere wending hield ze in of stond ze stil. Ze was in die tijd ook nog te mager. De oorzaak was waarschijnlijk, dat ze luizen had en die moesten natuurlijk eerst om zeep worden geholpen. Het duurde daarna nog een tijdje voordat ze op gewicht kwam. Van rijden kon intussen geen sprake zijn. Met grondwerk en eenvoudig werk aan de longe begonnen wij haar spieren te trainen, zodat ze meer kracht en balans kon opbouwen. Behalve het gunstige effect op haar lijf werkte dit ook positief op haar mentale balans. Langzamerhand begon ze zich weer open te stellen. Ze begon mèt ons te werken in plaats van vóór ons. We zullen de vorderingen van Romana volgen in de komende afleveringen.

 

Het zelf leren doen

Bij voorkeur leer ik mijn leerlingen hoe ze zelf hun paard kunnen trainen als ze geen les hebben. Dit is een bewuste keuze. Als je een goede, degelijke tafel wilt hebben dan kun je die laten maken door een timmerman, of je kunt leren welk gereedschap je daarvoor nodig hebt en hoe je het moet gebruiken. Dan kun je zelf een tafel maken. Dit kost meer tijd, maar je kunt in het vervolg zelf al je tafels maken, en misschien ook nog wel andere meubels.

Ik leer mijn leerlingen zelf te knutselen en verantwoord te experimenteren in plaats van ze afhankelijk te maken van mijn vakmanschap en mijn gereedschap. Zo worden ze de trainer van hun paard en van zichzelf.

 

Les krijgen: meer dan leren rijden

Om je paard te kunnen verbeteren is het belangrijk dat je leert zowel jezelf als het paard te trainen. Met die vaardigheden worden we niet geboren. Net zo min als het paard geboren is om een ruiter te dragen.

Voor een andere manier van les krijgen: kijk hier.

 

Tot ziens!

Elsa Boddéus

Centered Riding en Rechtricht instructeur (en altijd doorstuderend)

 

1 Comment

  1. Riny schreef:

    Een heel erg leuk verhaal een goed beland paard

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *